| تبليغات | X |
|
معرّفي و نقد كتاب
|
دكتر شهرام پازوكى (مدير گروه اديان و عرفان، عضو هيئت علمى)
تحصيلات
ليسانس فلسفه دانشگاه تهران (1363)
فوق ليسانس فلسفه دانشكده ادبيات دانشگاه تهران (1365-1367)
عنوان پايان نامه : ترجمه مقدمه و تفسير كتاب عقل و وحي در قرون وسطي
دكتري از دانشگاه تهران (1373)
عنوان پايان نامه: سير مابعدالطبيعه در غرب به تفسير مارتين هايدگر
ساير رشته ها و تخصص ها بر اساس اولويت: عرفان، فلسفه اسلامي، هنر و زيبايي شناسي
آشنايى با زبانهاى خارجى بر اساس اولويت: انگليسي، عربي، آلماني
طرحهاي تحقيقاتى
1ـ انجام شده:
- همكاري در تدوين فرهنگ فلسفي غرب
- ترجمه مقالات اصلي دائره المعارف فلسفي پل ادواردز در موضوعات مابعدالطبيعه و هستي شناسي
- سيري در فلسفه مارتين هايدگر
2ـ در دست انجام:
1- حكمت يوناني و مسيحي در عالم اسلام
2- تصوف و تشيع: مناسبات تاريخي و ماهوي
تدريس:
از سال 68 تا 79 دوره هاي كارشناسي و كارشناسي ارشد دانشگاه تهران و شهيد بهشتي و از سال 79 تا كنون، دوره هاي دكتري دانشگاه تهران(گروه فلسفه )، دانشگاه تربيت مدرس، دانشگاه تهران (دانشكده هنرهاي زيبا) در رشته هاي فلسفه اگزيستانس، فلسفه يونان و مسيحي، عرفان تطبيقي، الهيات تطبيقي )، الهيات مدرن، فلسفه هنر و زيبايي، فلسفه تطبيقي در مباحث وجود شناسي، جهان شناسي
شركت در همايش هاى علمى و عنوان مقاله عرضه شده:
1ـ داخلى: از سال 75 تا 80
- كنگره نقد فلسفي، دانشگاه علامه طباطبايي، عنوان مقاله: پرسش از فلسفه مسيحي، 1375
- سمينار هنر جديد، دانشكده هنرهاي زيبا، دانشگاه تهران، عنوان مقاله: هنر جديد و مبادي فكري مدرنيسم، اسفند 1376
- كنگره دكارت و فلسفه جديد، دانشگاه علامه طباطبايي، عنوان مقاله: دكارت، مؤسس مدرنيته، اسفند 1377
- كنگره فارس شناسي، دانشگاه شيراز، عنوان مقاله: تصوف عاشقانه روزبهان بقلي شيرازي، اسفند 77
- دومين كنگره تاريخ معماري و شهرسازي ايران، ارگ بم كرمان، عنوان مقاله: بحران معرفت در معماري جديد، فروردين 78
- سمينار دين و فلسفه، دانشكده ادبيات دانشگاه تهران، آبان 78، عنوان مقاله: فلسفه مسيحي چيست؟
- كنگره بين المللي شيخ اشراق، زنجان، مرداد80، عنوان مقاله: مقايسه ميان سهروردي و هايدگر
- كنگره نقد تجدد از ديدگاه سنت گرايان، عنوان مقاله: سنت گرايي و بنيادگرايي، اسفند 80، دانشگاه تهران
- كنگره بزرگداشت توشيهيكو ايزوتسو، دانشگاه تهران، 1380، عنوان مقاله: گفتگوي فراتاريخي و فراگفتگو در انديشه توشيهيكو ايزوتسو
- كنگره بين المللي " مركز و پيرامون " ، اصفهان، ارديبهشت 81، عنوان مقاله: مركز و پيرامون معنوي
- كنگره بين المللي هنرهاي اسلامي و صنايع دستي، 12 تا 17 مهر 81، عنوان مقاله: بنيادهاي عرفاني هنر و زيبايي شناسي در اسلام، اصفهان
- كنگره بين المللي عرفان: پل گفتگوي اديان، عنوان مقاله: عرفان، صراط مستقيم گفتگوي اديان، دانشگاه تهران، 22 و 23 مهرماه 1381
- كنگره بين المللي مولوي، 24-26 آذر 82، عنوان مقاله: معناي سنت و ولايت در مثنوي مولوي، دانشگاه تهران
- كنگره بين المللي هانري كربن، 30 آذر و اول دي 1382، عنوان مقاله: تصوف، تشيع و ايران نزد هانري كربن، مؤسسه پژوهشي حكمت و فلسفه ايران
- كنگره بين المللي ملاصدرا، خرداد 83، تهران، عنوان مقاله: تصوف در آثار و زمانه ملاصدرا
2ـ خارجى:
- كنگره بين المللي ادراك بنا بر نظر ملاصدرا و مكاتب فلسفي غرب، دانشگاه لندن، ارديبهشت 79 ( 12-13 مي 2000 )، ، عنوان مقاله: Knowledge in Mulla Sadra Sufi ، معرفت عرفاني نزد ملاصدرا
- كنگره بين المللي مولوي، دانشگاه استراسبورگ، 10 و 11 اكتبر 2001
- كنگره بين المللي مولوي، دانشگاه لندن، 25 و 26 ژانويه 2002، عنوان مقاله: ولايت معنوي يا عشق در مثنوي مولوي،
Spiritual Walayah or love in the Mathnavi
- كنگره بين المللي عطار، دانشگاه لندن، 16 و 17 نوامبر 2002 عنوان مقاله: تذكره چيست؟ اوليا كيستند؟
- كنگره معناي صلح در اسلام و مذهب بودا، دانشگاه بانكوك، ارديبهشت 82 ( 21-12 مي 2003 )، عنوان مقاله: جنگ و صلح در تصوف و مذهب بودا
- كنگره بين المللي شاه نعمت ا... ولي، دانشگاه لايدن هلند، مهر 82، عنوان مقاله: تجديد تصوف شاه نعمت ا... ولي در دوره اخير
- كنگره بين المللي ارسطو: پلي بين شرق و غرب، دانشگاه پانتئون آتن، ارديبهشت 83، عنوان مقاله: ارسطوي مسلمان: تفاسير مختلف از ارسطو در عالم اسلام
-
مقالات چاپ شده:
چاپ حدود 50 مقاله در مباحث عرفاني در دايره المعارف تشيع ، جلدهاي 1 تا 5 تهران،1363- 1373 و دانشنامه قرآن ، ج 1و2، 1377
جامع الاسرار : جامع تصوف و تشيع، كتاب خرد جاودان، جشن نامه استاد آشتياني، تهران، 1377
تصحيح رساله شهيديه، كيوان قزويني در فصلنامه عرفان ايران، شمارههاي اول، سوم و پنجم، تهران 1378-1379
سير مابعدالطبيعه در غرب به تفسير هيدگر، نشريه نقد و نظر، قم، سال اول، شماره اول،1374
اخلاق ايماني و اخلاق يوناني، نشريه نقد و نظر، قم، سال چهارم، شماره 1و2، 1376
دكارت، موسس مدرنيته، نشريه فلسفه دانشگاه تهران، سال اول، شماره اول، 1379
تصوف علوي، ارتباط سلاسل صوفيه با حضرت علي، فصلنامه انديشه ديني،دوره دوم، شماره 1و2، پاييز 1379
- تأملي در معناي يقين در فلسفه دكارت، فصلنامه فلسفي فرهنگ، مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگي، تهران، 1371
- مقدمه اي در باب الهيات مسيحي، فصلنامه ارغنون، سال دوم، شماره 5 و 6، تهران، 1374
- درآمدي بر تفكر تومائي نو، فصلنامه ارغنون، سال دوم، شماره 5 و 6، تهران، 1374
- شرق سهروردي و غرب هيدگر، مجموعه مقالات كنگره سهروردي، تهران، 1380
- هنر جديد و مبادي فكري مدرنيسم، نشريه رواق، تهران، شماره 4، 1378
- تصوف عاشقانه روزبهان بقلي شيرازي، فصلنامه فارس شناخت، سال سوم، شماره پنجم، بهار 1380
- فلسفه مسيحي چيست؟ نشريه فلسفه دانشگاه تهران، شماره 2 و 3 ، پاييز و زمستان 1380
- حديثي در ذكر خرقه صوفيه، عرفان ايران، شماره 8، تهران، 1380
- تأثير تفكر دكارت در ظهور نظريات جديد هنري، فصلنامه خيال، فرهنگستان هنر، تهران، بهار 1381
- مباني فكري بنيادگرايي و حوادث 11 سپتامبر، ماهنامه گزارش گفت و گو، سال اول، شماره اول، شهريور 81
- عرفان، صراط مستقيم گفتگوي اديان، فصلنامه پل فيروزه، تهران، تابستان 1382
- گفتگوي فراتاريخي و فراگفتگو در انديشه توشيهيكو ايزوتسو، مجموعه سخنگوي شرق و غرب، دانشگاه تهران، 1382
- سنت گرايي و بنيادگرايي، مجموعه خرد جاويدان، ، دانشگاه تهران، تهران، 1382
- تاريخ تصوف از قرن ششم تا دوره معاصر، دانشنامه جهان اسلام، ج 7، تهران، 1382
- مبادي هنر و زيبايي در اسلام با اشاره به مثنوي معنوي، نشريه هنرهاي زيبا، ، دانشگاه تهران، پاييز 1382
- نقد تاريخي و هرمنوتيك ديني نزد بولتمان، ماهنامه گزارش گفت و گو، تهران، شماره 8، اسفند 82
- Sufi Knowledge in Mulla Sadra, in Transcendent Philosophy- Vol.1, No.1, June 2000
تحصيلات
1. دكتراى فلسفه از يونيورسيتى كالج لندن1360، موضوع پايان نامه:
مفهوم فرگه از انديشه (Gedanke)؛ به راهنمائى استاد دبليو. اچ. هارت.
2. كارشناسى ارشد فيزيك از دانشگاه تهران 1348، پايان نامه: احتمال تشعشعات الكترومعناطيسى هسته در ميدان كانتايى. راهنما دكتر هوشنگ روحاني نژاد.
3. كارشناسى فيزيك از دانشگاه هران، 1343.
مسئوليتها
مدير گروه منطق، مؤسسه پژوهشى حكمت و فلسفه ايران، از شهريور 1381
عضو هيئت امناي مؤسسه پژوهشى حكمت و فلسفه ايران ، از مهر 1381
عضو كميته ترفيعات مؤسسه پژوهشى حكمت و فلسفه ايران، ازخرداد 1382
مدير كميته علمى فلسفه زبان و منطقِ انجمن زبانشناسى ايران، از خرداد 1381
معاون پژوهشى انجمن حكمت و فلسفه ايران، از دى 1371 تا سال 1380.
جوايز
جايزه كتاب سال جمهورى اسلامى ايران، براي تأ ليف كتاب منطق موجهات 1382
جايزه تقديري كتاب سال جمهوري اسلامي ايران، مجموعه شعر مشتى نور سرد 1381
جايزه كتاب سال جمهوري اسلامي ايران، براي ترجمه كتاب نظريه ادبيات اثر 1374
رنه ولك و اوستين وارن
استاد نمونه پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي 1376
جايزه كتاب سال جمهوري اسلامي ايران، براي تأليف كتاب درآمدى به منطق جديد 1369
زمينه هاى پژوهش
I - فلسفه و منطق
نوشته هاى فلسفى
الف. كتابها
· از ارسطو تا گودل، مقاله هاى فلسفى ـ منطقى، انتشارات هرمِس، تهران، 1382.
· منطق موجهات، انتشارات هرمِس ، تهران، 1381.
· واژگان توصيفى منطق، (انگليسي به فارسي) پژوهشگاه علوم انساني و تحقيقات فرهنگي، تهران 1374.
· درآمدى به منطق جديد، انتشارات علمي، تهران، چ اول 1368، چ پنجم 1383.
ب. مقاله ها
· «پارادوكسها»، سيك نو، نشريه ادبي و هنري، تهران، 1381، سال اول، شماره 3، صص.12 ـ 15.
· «به ياد كواين»، كتاب ماه، ادبيات و فلسفه، انتشارات خانه كتاب، تهران، 1379، شماره 39، صص. 20ـ21.
· «منطق موجهات»، كتاب ماه، ادبيات و فلسفه، انتشارات خانه كتاب، تهران، 1379، شماره 39، صص. 12 ـ16.
· «تمايزات مبنايى منطق قديم و جديد»، نامه مفيد، فصلنامه تخصصي دانشگاه مفيد، قم، 1376، سال سوم، شماره دوم، صص. 69 ـ 80.
· «شرطى هاى خلاف واقع و قانونهاى علمى»، فصلنامه پژوهشي دانشگاه امام صادق، تهران، 1374، سال اول، شماره دوم، صص. 21 ـ 30.
· «گوتلوب فرگه و تحليل منطقى زبان»، ارغنون، مركز مطالعات و تحقيقات فرهنگي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، تهران، 1374، سال دوم، شماره 7 و 8، صص. 69 ـ 84.
· «ارسطو و منطق جمله ها: تاريخ يك اشتباه»، ارغنون، مركز مطالعات و تحقيقات فرهنگي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، تهران،1373، سال اول، شمارهاول، صص. 3 ـ 20.
· «نظريه قياسهاى شرطى ابن سينا»، معارف، 1372، دوره دهم، شماره 1، صص. 3 ـ 20.
· «نقد فرگه از فلسفه حساب هوسرل»، فرهنگ (ويژه پديدار شناسي)، پژوهشگاه علوم انساني و تحقيقات فرهنگي (مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگي)، تهران، 1371، كتاب يازدهم، صص. 1 ـ 10.
· «عـصر جديد منطـق»، نشر رياضي، مـركز نشـر دانشـگاهي، تهـران، 1370، سـال چـهارم، شـماره 1 و 2، صـص. 55 ـ 58.
· «سهم ما از منطق رياضى»، نشر رياضي، مركز نشر دانشگاهي، تهران، 1367، سال اول، شمارهاول، صص. 59 ـ65.
· «مفهوم صورت در منطق جديد»، فرهنگ، پژوهشگاه علوم انساني و تحقيقات فرهنگي (مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگي)، تهران، كتاب اول، 1366، صص. 137 ـ150.
· «شكل منطقى و ژرف ساخت»، مجله زبانشناسي، مركز نشر دانشـگاهي، تهـران، 1364، سـال دوم، شـماره دوم، صـص. 3 ـ 18.
· «بـرهان هـاى زبان بنـياد»، مجله زبانشناسي، مـركز نشـر دانشگاهي، تهران، 1363، سال اول، شماره دوم، صص. 13 ـ 19.
· «اي.جى. اير و فلسفه قرن بيستم»، نقد آگاه، انتشارات آگاه، تهران، 1363، صص. 9 ـ19.
مقاله هاى انگليسى
· Avicenna's Theory of the Conditional Syllogism Re-examined, presented at the Seminar on Logic and Philosophy of Science, 26-27 August, 1991, Oslo University, Norway.
· Frege's Notion of Thought and it's Impact on Formal Theories of Mathematics, Presented at The First Seminar on Philosophy of Mathematics in
· Quantified Modal Logic and Ibn-Sina, Presented at The Workshop and Conference on Logic, Algebra and Arithmetic, 18-22 Oct., 2003, IPM,
· Ibn-Sina on de re and de dicto Modality, Presented at The Aristotle: A Bridge between East and West seminar, 28-29 April 2004,
Works in progress در دست انتشار
· Kant and Frege on existence and existential judgment.
· Frege's view on Kant's Philosophy of Mathematics before and after Russell's Paradox.
· Ibn-Sina and predicate abstract.
مقاله ها / ترجمه
· پاول بنا سراف. «صدق رياضى»، نشر رياضي، مركز نشر دانشگاهي، تهـران1377، سال دهـم، شـماره اول، صص.33 ـ40.
· برتراندراسل. «نامه 22 نوامبر راسل به ون هى جنورت درباره فرگه»، ارغنون، مركز مطالعات و تحقيقات فرهنگي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، تهران، 1374، سال دوم، شماره 7 و 8. ص. 85.
· كورت گودل. «مسئلهپيوستار كانتور چيست؟»، نشر رياضي، مركز نشر دانشگاهي، تهران، 1368، سال دوم، شماره اول، صص. 46 ـ 54.
برگزارى كنفرانسها
· عضو كميته علمي نخستين سمينار فلسفه رياضي، تهران، مهرماه 1380، گروه رياضي دانشگاه شهيد بهشتي.
· عضو كميته علمي كارگاه بين المللي تابستاني منطق و رياضي، تهران، 1371، مركز تحقيقات فيزيك نظري و رياضيات،
· عضو كميته علمي نخستين كنگره بين المللى منطق در ايران، ارديبهشت 1369، تهران، با همكاري انجمن حكمت و فلسفه و مركز تحقيقات فيزيك نظري و رياضيات.
ارائه مقاله در كنفرانسها (اخير)
· 12/3/83 «معنا شناسي و دلالت شناسي» در همايش معني شناسي و كاربرد شناسي، دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه فردوسي مشهد.
· 1/6/82 «پيشگامان شعر و ادب امروز»، جشنواره شعر و داستان دانشجويان علوم پزشگى سراسر كشور، دانشگاه علوم پزشگى و خدمات بهداشتى درمانى استان فارس.
· شهريور 1381، «شيء هنري از ديدگاه ويتگنشتاين»، انجمن پويش خرد رشت، كانون فيلم رشت.
· 7.7/81، «انديشه در فلسفه فرگه و پوپر»، سمينار تأثير پوپر در تفكر قرن بيستم، مؤسسه پژوهشي حكمت و فلسفه ايران و مركز بين المللي گفتگوي تمدنها با همكاري بخش فرهنگي سفارت اتريش در ايران.
· بهمن 1382 «مولانا و سماع غزل»، همايش علمي ـ دانشجوييِ آموزه هاي مولانا براي انسان معاصر.
· 5/3/1382 «نقدي بر نقد پست مدرنيستي از شعر»، انجمن شاعران ايران، دفتر شعر جوان.
فعاليتهاى ديگر
II - ادبيات
الف. كتابها
1. دفترهاى شعر
2. پژوهشهاى ادبى
ب. مقاله ها
1383 «چرا شعر»،الآداب، مجله ثقافيه عربيه، با عنوان «لماذا شعر» ترجمه موسى اسوار، بيروت، صص. 91 ـ 93.
1381 «تأملى بر شعر سيمين بهبهانى»، كارنامه، شماره 30، صص. 36 ـ 38.
1381 «عناصر ملموس ديوار» (بحثى در باب شعر «ديوار» شاملو، چلچراغ، سال اول، شماره 9، ص. 14.
1380 «تأملى بر هاملت شاملو، بودن يا نبودن»، همشهري ماه، سال اول، شماره 11، صص. 34 ـ 35 .
1380 «طـبيعـت و شعر»، طبيعت و شعر در گفت و گو با شاعران، بـه تـدوين مهـرى شـاه حـسينى، كـتاب مـهنـاز، صص. 249 ـ 254.
1380 «جادوى شعر گذشتگان»،كتـاب مـاه، ادبيـات و فلسفـه، بـه سـردبيـري عـلي اصغـر محـمدخاني، شماره 44، صص. 14 ـ 17.
1380 «سهم فلسفه معاصر در نقد ادبى»، كتـاب مـاه، ادبيـات و فلسفـه، بـه سـردبيـري عـلى اصغـر محـمدخاني، شماره 51/50 ، صص. 20 ـ 27.
1379 «در مصراعى كوتاه به بلنداى ابديت» (گفت و گويي بلند به مناسبت درگذشت احمد شاملو)، كيان، دوره دهم، شماره 53.
1377 «فراتر از تسامح»، كيان، سال هشتم، شماره 45، صص. 58 ـ 61.
1377 «نوع و فرددر ادبيات و منطق: از افلاطون تا بِكِت»، كارنامه، سال اول، شماره اول، صص. 10 ـ 16.
1377 «سيلويا پلات»، دنياي سخن، (تجديد چاپ با افزوده ها در شعر و شناخت).
1377 «فروغ فرخزاد در رفتار با تصاوير»، فروغ فرخزاد و سينما، به سردبيري غلام حيدري، نشر علمي.
1376 «رباعى»، دانشنامه ادب فارسي، واژگان ادبي، به سردبيري حسن انوشه، صص. 622 ـ 624.
1368 «از تقليد تا خلق، بحثى در سبك حافظ»، كيهان فرهنگي، تيرماه 1368، صص. 26 ـ 29.
1366 «اميلى ديكنسون»، كتاب سخن، به سردبيري صفدر تقي زاده (تجديد چاپ با افزوده ها در شعر و شناخت).
1366 «صدق در شعر»، نامه مفيد، شماره 9.
1363 «پيشنهادهايى در ترجمه نوشته هاى علمى و تحقيقى»، اطلاع رساني، نشريه فني مركز اسناد و مدارك علمي ايران، دوره هشتم، شماره دوم، صص. 31 ـ46.
1350 «در باب تصوير»، كتاب امروز، انتشارات فرانكلين، شماره اول.
1350 «از دو دريچه به بيرون» (پژوهش تطبيقى در شعر احمدرضا احمدى و طاهره صفارزاده)، رودكى.
1347 «اخوان، شاعر حالتها»، دفترهاى زمانه، به سردبيرى سيروس طاهباز.
|
` Abdu'l-Hamid Ishráq-Khávarí was born in the city of Mashhad, in the province of Khurásán, Persia, on October 2. 1902, in a family whose members had ranked high among the Ithná-'Ashariyyih sect of Shí'ah Islam. He commenced his education under the tutelage of his father and grandfather and pursued it in the religious schools which abounded in Persia in that age. He also studied logic, literature and philosophy and being talented and blessed with a good memory was to learn by heart numerous passages from the Muslim scriptures. Having come across the writings of Shaykh Ahmad-i-Ahsá'i and Siyyid Kázim-i-Rashti, the twin luminous stars who heralded the coming of the Báb, he left home and wandered from place to place in search of the truth, ever adding to his store of knowledge, but ever missing the object of his quest.
So far, his total knowledge of the Bahá'í Faith had been derived from literature hostile to it. Nor was his first contact with Bahá'ís themselves any more helpful because the two zealous friends who tried to attract him to the Cause were unable to give logical answers to his line of arguing and this antagonised him, and caused him to veer from the Bahá'í course of search for two whole years. Then, one day, in a public park he heard melodious chanting of some verses which captured his attention and stirred his soul. Surely, he reflected, these Words are not man's composition, they are God-inspired. He approached the reciter of those verses. It was Mirzá Yusuf Khán-i-Vujdání, a well-known Bahá'í teacher, who had been chanting Bahá'u'lláh's Tablet to Násiri'd-Dín Sháh, the king of Persia. He talked and Ishráq-Khávarí listened. It set his heart on fire, it captivated his soul. He accepted the Faith of Bahá'u'lláh and resolved to .dedicate the rest of his days to its service
When this reached the ears of the 'ulamas, it angered and enraged them. They roused the rabble against him and threatened his life. To ensure his safety, the friends had to smuggle him under cover of darkness to sleep in a different Bahá'í home every night. Ultimately, he had to move to another town, Hamadan, where he taught in the Bahá'í school. But not for long, for the enemies caught up with him there and he was forced to move again. Over a period of several years this went on and he was subject to severe tests and trials. The even tenor of his life was shattered for no matter where he went or what job he took, he was forced to leave it through the machinations of his foes or the uncongenial nature of his occupation or environment. The day came when he felt he had had enough; could just take no more.
Distressed and distraught, he unburdened his soul to the beloved Guardian and received from him a loving reply bidding him take heart, reminding him that gold was purged of its dross only by fire, advising him to arise and carry the Message to the people and good cheer to the friends. This communication breathed new life into Ishráq-Khávarí and marked the turning point in his career. Not long thereafter, the National Spiritual Assembly of Persia assigned him a teaching job in Sulaymaniyyih, the capital city of Kurdistan, in 'Iraq. This, they explained, was in response to a directive from the Guardian who had desired them to delegate a competent teacher to go to that town for a period and teach under the jurisdiction of the `Iráqí National Spiritual Assembly Securing a passport was no easy matter at that time, but this problem and others of a like nature were overcome and on the fourth of February, 1936, Ishráq-Khávarí was on his way to Sulaymaniyyih. Without any Bahá'í resident there to help him, he succeeded in arranging several meetings with the Sunni leaders. At one in particular, held in the Takyiy-i-Mawláná Khálid (theological seminary) he discussed the Faith openly with the 'ulamás and was able, single-handed, to discomfit them all. The local divines signed a warrant for his death and lodged a complaint with the central government at Baghdad. The matter was even raised in the National Parliament and commented upon in the national press.
His four-months' stay at Sulaymaniyyih ended when a government order required his return to Baghdád. The object of his visit had been achieved, however. Through the grace of Bahá'u'lláh, the Cause had been publicly proclaimed and reported, many people had heard of it, literature had been distributed among high and low, and before his departure he had had the satisfaction of seeing a Bahá'í pioneer arrive to keep alight the torch that had been lit. Back at Baghdád, Ishráq-Khávarí was under the constant surveillance of the authorities. He paid a short visit to the Mosul Bahá'ís at the advice of the 'Iraqi National Spiritual Assembly and on his return to Baghdád received an order from the government expelling him from the country. At the same time a letter from the Guardian to the National Assembly suggested he return to Irán. Back home, his time was devoted to teaching and although based for a period in Tihran to conduct study classes, he was constantly on the move, travelling to different centres to teach the Faith and stimulate the friends to greater levels of service. He visited numerous towns in Persia; in fact, he visited most of the Bahá'í centres in Iran and a full list would look like an index page of an atlas. One incident at Qazvin is worth noting. He lost his sight completely and all efforts by the best doctors in Tihran to restore it were of no avail. After nine months of treatment, they gave up his case as hopeless. A friend then reported the matter to the Guardian who wired back an assurance of his prayers. The day after the receipt of this message Ishráq-Khávarí could see again, to the astonishment of everyone, specially his doctors.
During 1957-58, Ishráq-Khávarí visited the Bahá'ís in Pakistan, Djakarta, Singapore and India and participated in the Conferences held there. At the suggestion of the Hands of the Cause, he also met the friends at Dubai, Qatar, Kuwait, Bahrayn and on a subsequent trip revisited these places as well as Jeddah, Beirut, London and some towns in Gcrmany. He attended the Palermo Conference and made a pilgrimage to the Holy Shrines In the middle of the night of August 5, 1972, Ishráq-Khávarí woke up with a pain in the chest but before any help could be rendered he passed away. Ishráq Khávarí ranslated into Persian The Dawn-Breakers; Tibyán va Burhán (two volumes); Dalil va Irshád. His original works include a calendar, recording important data during the first Bahá'í century; a study outline for the Kitáb-i-Iqán (in four volumes); study outlines for two epistles from the Guardian, dated 100 and 105 B.E.; a refutation of an attack on the Cause; Muházarát (talks on various subjects at Bahá'í Conferences); a short account of the life of the Purest Branch; a brief biography of Muhammad 'All Salmání. In addition, he authored books on non-Bahá'í subjects and made many compilations from Bahá'í Holy Writings. One of the most useful of these is Ganjínih-i-Hudúd va Ahkám which gives the laws and ordinances of the Kitáb-iAqdas and texts from other Holy Writings bearing upon them. These books, essays and compilations will remain as a lasting tribute to Ishráq-Khávarí's services to the Cause of God in the early stages of its Formative Age.  |
   |
