| تبليغات | X |
|
معرّفي و نقد كتاب
|
 |
|
|
 |
محمدحسن شهسواري
ماريو وارگاس يوسا يكي از آخرينهاست، يكي از آخرين نويسندههايي كه همچنان دغدغههاي نويسندگان كلاسيك را دارد؛ يعني درهمآميزي شيريني نوشتن و نگاه عميق. حتما نشستن در محضر اين استاد و فراگيري اندرزهايش درباب نوشتن حلاوتي ديگرد دارد.
يوسا در مقدمهي كتاب نامههايي به يك نويسندهي جوان ميگويد: "وقتي جوان بودم خيلي دوست داشتم به فاكنر، سارتر، كامو و همينگوي نامه بنويسم و رزا موفقيتشان را بپرسم. اما اعتماد به نفس نداشتم."
به همين خاطر خودش در پوست يك نويسندهي جوان ميرود و راز خوب نوشتن را ميپرسد و باز در پوست يوسا ميرود و جواب ميدهد. اين كتاب، جوابهاي استاد يوسا به آن سوالهاست.
اما چرا من نكاتي از اين كتاب را دراوردم و به شما هديه ميكنم؟
مهمترينش اين است كه اين كار را دوست دارم و از آن لذت ميبرم؛ بالاخره ادبياتبازيست ديگر. اما يكي ديگر از دلايل مهم چيزيست كه جناب خوابگرد در معرفي اين يادداشت گفته است. بعد هم، تعارف كه نداريم؛ خيليها حوصلهي كتابخواندن ندارند و شايد اين دو خط را خواندند. اما همينجا اين را بگويم؛ چيزهايي كه خواهيد خواند تنها از نيمهي اول كتاب است. نيمهي دوم كتاب كه پرمغزتر است و البته سنگينتر، پر است از مثال كه ميماند براي عاشقان سينهچاك ادبيات.
ادبيات بهترن عامل رويارويي در برابر ناگواريها و ناكاميهاست.
اگر براي شهرت مينويسيد، اولين گام را در راه شكست برداشتهايد.
استعداد
- بندهي پروييالاصل را اگر قابل بدانيد، خاطرجمعتان ميكنم كه هيچ تنابندهاي از بطن والدهي مكرمهاش با طالع و بخت نويسندگي به دنيا نيامده است.
- استعدا يعني ميل به نوشتن، نه قريحهي نوشتن.
- ميل به نوشتن را شورش عليه چارچوب زندگي جاري و اميد به زندگي بهتر بارور ميكند.
- يك شاهكار ادبي علاوه بر آن كه جامعهي معاصر خود را دقيق توصيف ميكند، ميل به شورش در برابر آن را نيز در خود دارد.
- يك رمان در هيچ زمينهاي نميتواند خواننده را متقاعد كند و از همه مهمتر، نميتواند او را متقاعد كند كه دروغي كه ميگويد، راست است.
- حتا اگر خوانندهي يك داستان آن را زيبا بداند ولي آن را باور نكند، باز هم نويسنده شكست خورده است.
- اصالت يك داستان به يك چيز بستگي دارد: واقعيت و باوپذيري آن در داستان.
- داستان يعني هرآنچه ميگوييم و نميگوييم.
- تخيل آن است كه به تخيل درآيد، نه آن كه نويسنده به تخيل درآوردش.
- خودت باش، آنطور كه هستي. چراكه تخيل به هرحال تحميل است. تخيل وجود ندارد و تنها قدرت نويسنده است كه آن را هست ميكند.
- بهجاي آن كه خواننده براي فهم داستان نياز به تخيلپردازي داشته باشد، خود داستان ميبايد تخيلبرانگيز باشد.
- داستاننويسي حركتي خلاف تئوري فاصلهگذاري برتولت برشت دارد. داستان بايد تلاشي باشد براي پركردن خلاء ذهني مخاطب و متن. در واقع تلاش داستاننويس اين است كه خواننده به گونهاي در جهان تخيلي و ساختگي ذهن نويسنده آلوده شود كه تصور كند اين تخيل نيست، بلكه عين واقعيت است.
- اين وحدت فناناپذير فرم و محتواست كه به خوبي يك اثر مهر تاييد ميزند.
- رماني موفق است كه خواننده هنگام خواندن آن متوجه نشود كه رمان چه سبكي دارد، نويسنده چه تكنيكهايي به كار برده و يا چه ميزان از تخيل و واقعيت را درهم بافته است.
- صداقت و تكنيك در داستاننويسي به يك اندازه اهميت دارد.
- هر داستان زباني مخصوص به خود دارد.
- هرچند زبان در داستان، عنصري بسيار تعيينكننده است، اما نويسنده نبايد فراوش كند كه او قصد دارد با اين زبان، خواننده را مجذوب و فريفتهي داستان خود كند نه فراري.
- براي آن كه بداني زبان درستي به كار گرفتهاي، آن را بلند بخوان؛ اگر گوشَت را آزار نداد، راه را درست رفتهاي.
- تقليد بايد از روند و چگونگي مراحل توليد يك اثر باشد، نه از محصول نهايي.
- هرچند بايد همواره شاهكارها را بخواني، ولي گاهي بد نيست آثار بدِ نويندگان بزرگ را هم بخواني تا باور كني هيچ كس از ابتدا بزرگ نبوده است.
- راوي تخيل محض است، حتا اگر اثر اتوبيوگرافي باشد. راوي شخصيتي در داستان است كه با مولف ارتباط برقرار ميكند تا مولف بتواند داستانش را آنطور كه تخيل ميكند، بيان كند.
- رفتار راوي تعيينكنندهترين عامل در روند داستان است.
- داستان تا زماني ماندگار است كه خواننده نتواند وجود راوي را لمس كند.
- شرط آن كه خوانده راوي را لمس نكند، آن است كه راوي طول در داستان در مورد هيچ چيز قضاوت، تفسير و موضعگيري نكند.
- نويسنده آزاد است هر شكل روايتي را كه دلخواهش است به كار برد، اما نبايد در اين راه طولاني كه همانا پيمودن جادههاي صدهزاركيلومتري داستان است، دچار خستگي و دلزدگي شود. اگر خودش خسته و دلزده شد، واي به حال خواننده.
نقـد
- نقد و نقادي راهنمايي مغتنم و ارزشمند است و فانوسيست در تاريكي ذهن داستان همهي ما قلم به دستان مدعي. گاهي يك مقالهي نقادانه ميتواند خود يك آفرينش ادبي باشد. يعني اگر يك نقد جامع و اساسي بخواني، بهتر است تا يك رمان بيدر و پيكر. ارزش يك نقد درست و حسابي گاه به اندازهي خواندن يك نوول ادبي شاهكار است.
|
|
| ||
|
|
| ||||||
|
|
| ||||||
|
|
|
| |
 |
 |
 |
 |
|
BY JAMES F. TURCK |
| Three religions—Christianity, Islam and Judaism—look for a coming Messiah. Yet they differ in their view of who this will be and what he will do upon his return. |
|
The closing words of a recent speech by Iran’s President Mahmoud Ahmadinejad left various impressions on those who heard it. Many simply had no understanding of what was said or its implications. Some who heard and understood his words felt a growing uneasiness, mixed with trepidation and fear. But others welcomed them with eagerness and excitement, looking forward to the fulfillment of centuries-old prophecies. What was said that could incite such a range of conflicting emotions? It was an appeal to Allah to hasten the appearance of the Hidden Imam or Imam Mahdi, a prophesied leader who will help usher in the rule of Islam over the world. It may come as a surprise to many that Christianity and Judaism are not alone in the belief of a soon-coming Messiah who will intervene in world affairs and establish a true religion. Though they may share this belief, there are vast differences concerning who this is, and what he will do upon returning. Are there three separate Messiahs, or is there only one? And, if only one—then which? Prophesied Imam Mahdi and a Promised MessiahIslam—with more than one billion adherents to its various forms—has become increasingly visible in recent years. Practitioners of this belief system, which is based on the Qu’ran, can be found in most nations of the world. The prophet Muhammad is a familiar personage to most outside of Islam and commands deep respect to those in it. He is said to have ascended into heaven from a rock on top of what Jews and Christians believe is Mount Moriah in Jerusalem, to receive special instructions from God. The world is only now becoming aware of the Islamic belief in a coming Messiah coupled with an apocalyptic aspect. The Iranian president’s petition to Allah offered a glimpse into this principle of the Muslim faith. Who is this Imam Mahdi, and what is his significance? Is he the same as the promised Messiah? Or are they two different figures? Though, as with other religions, there are variations and differences within Islam regarding the prophesied Imam Mahdi and Messiah, Muslims share many common beliefs concerning future events. The term Mahdi is interpreted to mean “the Guided One.” Though (according to some Muslims) not specifically mentioned in the Qu’ran, the belief of a coming Mahdi is rooted in Islamic hadiths, or traditions, based on its teachings. According to these hadiths, the Mahdi is to be descended from the prophet Muhammad’s family (from Ishmael, of the Old Testament). At age 40, he is expected to appear on the scene suddenly at the time of the end, a period when the world will be filled with injustice and tyranny, and believers (of Islam) will be under oppression. Preceding his appearance will be various signs such as a great earthquake and green grass growing in desert lands. Receiving knowledge directly from Allah, the Mahdi will rule over the Muslim community for seven (some say nine) years, spreading brotherhood, equity and devotion among Muslims. It is also believed he will bring justice to the Earth, uniting Arabs and other peoples under Islam. These events occur prior to a second physical coming of Hadhrat Isa bin Maryam (Jesus, son of Mary), who Islam believes was a prophet of God from the lineage of Abraham, and the prophesied Messiah. According to some hadiths, Jesus and the Mahdi will co-rule for a short time. At Jesus’ return, he will fight and overcome the Dijjal (the “antichrist”), will rule according to the laws of Islam, and cause the peoples of the world (Jews and Christians) to embrace Islam, heralding in a time of justice, peace and prosperity. During his 40 years on Earth, he will be married for 19 years, have children, and then die and be buried in a grave next to the holy prophet. He will also be victorious in a battle against Gog and Magog (nations also mentioned in the Old Testament). These events are said to happen before all believers die prior to the Day of Judgment, during which a resurrection of the dead, involving judgment and punishment, occurs. It is after this that Allah establishes his kingdom on Earth, with Islam as the worldwide religion. Judaism’s Elijah and MessiahThe Jewish belief in a Messiah (Hebrew: Mashiach—“the anointed”) predates Islam and traditional Christianity. This Messiah is not the Jesus known to professing Christians, who (according to the Jews) failed to fulfill primary Messianic prophecies, such as ushering in world peace. The Jewish Messiah is, however, to be a descendant of King David—under whose leadership the nation of Israel began to flourish, ultimately reaching its power and prestige during the reign of his son, Solomon. The Jewish people look forward to national greatness being restored with the first coming of the Messiah, a conquering king. Born of ordinary physical parents, the Jewish Messiah is to come as a mortal human being. In time, he will rise in stature and prominence among the Jewish and gentile peoples through his charisma, wisdom and political prowess. This will establish his recognition as the “redeemer of Israel.” His coming is expected to be preceded by the prophet Elijah, as referenced in the book of Malachi (4:5-6). He is expected to announce the Messiah’s coming by blowing a shofar (ram’s horn) from Mount Carmel. Preparing the way, tradition says Elijah will end mankind’s disputes and cause existing religious doubts and questions to cease. It is also believed that he will restore to Israel a flask of manna, which will provide the nation’s food; a flask of purifying water; and a flask of olive oil, from which he will anoint the Messiah at his appearance. It is Jewish tradition to set an extra place at the Passover supper for Elijah in anticipation of his return. Though the Messiah is born of ordinary parents, he must be a Jew—from the tribe of Judah—and a direct male descendant of King David and King Solomon. Coming in a time when the Jews are suffering oppression, he is to be a political/spiritual leader of his people, uniting them under Judaism and redeeming them to their God. The laws and rituals contained in the Torah will once again be in force. The Messiah will gather the exiled Jewish people from around the world, returning them to their homeland—Israel. The temple in Jerusalem will be rebuilt, and Israel will return to national prominence among nations—becoming an example to the world. The Jewish Messiah’s earthly reign will be one of unparalleled peace and prosperity; war and injustice will disappear. He will rule in the kingdom of the Almighty with justice and equity, and through this rule will bring all of the Earth’s inhabitants back to their Creator—with Judaism as the world’s religion—filling it with the knowledge of God. The saying among Jews “next year in Jerusalem” points to this time. The Christian MessiahTo believers of traditional Christianity, Jesus Christ (Greek: Christos—“anointed”) is the Messiah, the One who is coming again. Though there are differences within Christianity’s view regarding Christ’s Second Coming, the following overall framework is generally agreed upon. His First Coming was that of a baby born in a manger. Coming as a flesh-and-blood human being, yet still divine, Jesus had to die on the cross, taking on the role of a suffering servant and making mankind’s salvation possible. Having then risen and ascended into heaven, He, with the help of His earthly servants, is trying to save as many people as possible during the only “Day of Salvation”—the present age. Christmas and Easter are highly venerated among the world’s Christians since it is believed these two holidays picture Jesus’ birth and resurrection. This “Day of Salvation” continues until just before the prophesied Great Tribulation, which is coming to punish an evil world. It is believed that just prior to this event, Jesus’ Second Coming is eminent, and occurs in two stages. At His initial return, Jesus comes to “rapture away” the church (composed of all believers in Christ). He does not return completely, but only partially—to the clouds—to remove Christians from the Earth, protecting them from the Tribulation, which is believed to last seven years. Believers who are alive at that time (and those who are resurrected from the dead) are given glorified bodies and meet Jesus in the air, remaining with Him until this terrible Tribulation is over. This impending rapturing away of believers will happen secretly, and in an instant. Unbelievers will be caught unaware, left to suffer through this dreadful time of God’s wrath, which will result in worldwide devastation and millions dead. This is when the antichrist (“the beast”) will come to power, ruling the entire world. In certain circles of Christian thought, there is also the expectation of “two witnesses” (Rev. 11:3-12) coming on the scene. These could be Elijah and Moses (or other Old Testament figures), and will be precursors to Jesus Christ’s return. At the Tribulation’s end, Christ will now fully come as King (called the Second Coming), returning with those who had been raptured, to make war with the antichrist and the false prophet. He will defeat them, bind Satan, destroy all evil, and establish the millennial (1,000-year) rule of the kingdom of God on Earth. Inhabiting the kingdom will be two kinds of saints: (1) those with earthly bodies (Jew and gentile) who lived through the Tribulation and accepted Christ at His return (they apparently live and die, producing children to repopulate Earth); and (2) those who were raptured, and are the only ones given glorified bodies. This is to be a time of peace and prosperity, and Jerusalem will be the center of rule—with traditional Christianity as the world’s religion. After the 1,000 years will come the judgment of all unsaved mankind. Which One?Though these three messianic beliefs share some similarities, they are ultimately very different and conflict with one another. Can all of these views be right? Are any of them correct? Are there three Messiahs—or only one? And, if only one, which one? How can you know? Will a coming Messiah usher in the kingdom of God on Earth? Will He put an end to war and all the other problems that plague humanity? Will He bring peace, happiness, prosperity, brotherhood and unity among nations, teaching mankind about the true God, under one true religion? The Bible—both Old and New Testament—claims to be the inspired Word of God. It declares there is a coming Messiah, who will establish God’s kingdom—His government—on Earth: “For unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, the mighty God, the everlasting Father, the Prince of Peace. Of the increase of His government and peace there shall be no end, upon the throne of David, and upon His kingdom, to order it, and to establish it with judgment and with justice from henceforth even for ever. The zeal of the Lord of hosts will perform this” (Isa. 9:6-7). “And the spirit of the Lord shall rest upon Him, the spirit of wisdom and understanding, the spirit of counsel and might, the spirit of knowledge and of the fear of the Lord” (Isa. 11:2). “The wolf also shall dwell with the lamb, and the leopard shall lie down with the kid; and the calf and the young lion and the fatling together; and a little child shall lead them. And the cow and the bear shall feed; their young ones shall lie down together: and the lion shall eat straw like the ox. And the sucking child shall play on the hole of the asp, and the weaned child shall put his hand on the cockatrice’ den. They shall not hurt nor destroy in all My holy mountain: for the Earth shall be full of the knowledge of the Lord, as the waters cover the sea” (vs. 6-9) The Messiah’s return and the establishment of God’s kingdom will happen—but at a time and in a way that will take the vast majority of humanity completely by surprise! To learn more, read our book Tomorrow’s Wonderful World – An Inside View! |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
محمود فاضلى: كتاب «دين، دموكراسى و روشنفكرى در ايران امروز» نوشته محمدرضا تاجيك عضو هيات علمى دانشگاه شهيد بهشتى يكى از كتاب هاى جديدى است كه از سوى موسسه تحقيقات و توسعه علوم انسانى در اختيار علاقه مندان قرار گرفته است. از نگاه نويسنده ديرزمانى است كه در پى رازگشايى از راز سر به مهرى است كه چرا انسان حضور دين را به رغم تغييرات و تحولات متفاوتى كه تجربه كرده است به عنوان يك امر يقينى در زواياى شخصيتى، روانى و انديشه اى خود حفظ كرده است. انسان مدرن و پسامدرن نيز نتوانسته خود را از اين دل مشغولى ديرينه برهاند، به گونه اى كه در زمانه ما بسيارى از روشنفكران با بهره جستن از رويكردها و روش هاى مختلف علمى و معرفتى تلاش دارند تا از رهگذر ارائه تعريفى مشخص از چيستى باورداشت هاى دين و چگونگى شكل گيرى آنان، بدين پرسش پاسخ گويند كه «چرا باورداشت هاى مذهبى چنين نقش تعيين كننده و ديرپايى در جوامع بشرى دارند؟» كتاب «دين، دموكراسى و روشنفكرى در ايران امروز» شامل بخش هايى تحت عناوين «ديرينه شناسى آگاهى ها و تمايلات مذهبى در ايران»، «حكومت هاى دينى حداكثرى واقعاً موجود و دردسرهايشان»، «جهانى شدن دين و عرفى سازى يا قدسى سازى»، «شريعتى، ديندارى و روشنفكرى»، «خاتمى، دين، اجتماع و سياست»، «روشنفكر دينى، گفتمان و قدرت»، «دين و دموكراسى به سوى يك گفتمان مسلط»، «انقلاب آرام، فراز و فرود ارزش هاى دينى در جامعه امروز دينى»، «اسلام سياسى»، «وحدت دينى و تكثر سياسى» و «دينداران و استراتژى قرائت متون دينى» است كه در ۲۶۱ صفحه، تيراژ ۲هزار نسخه و با قيمت ۲۵۰۰ تومان در اختيار علاقه مندان قرار گرفته است.
كتاب ديگر موسسه تحقيقات و توسعه علوم انسانى «جام نو و مى كهن» مجموعه مقالاتى است كه به كوشش مصطفى دهقان انتشار يافته است. در اين كتاب پاره اى از مقالات اصحاب حكمت جاويدان جمع آمده و سعى بر آن بوده است كه پاره اى از نظريات ايشان - از بحث در مابعدالطبيعه و نقد مدرنيته گرفته تا سخن از دين و عرفان و هنر و رمزپردازى - به واسطه آثار خودشان در دسترس خواننده قرار گيرد. در حقيقت آنچه نويسنده را به گردآورى تازه اى واداشت به نوعى توجه به همين وجه اخير بود. به عبارت ديگر اين كتاب معرفى جماعت سنتيان است به واسطه آثار خود آنان و نه تاويل فلان نويسنده و فلان منتقد، احتمالاً آنچه از اين راه حاصل مى شود يقين و تجربه خواننده است كه با تفسير شخصى اين و آن تفاوت بسيار دارد و خواننده اى كه بدين گونه به حقيقت ايشان علمى مى يابد مثل آن است كه معلوم را به جاى آنكه از روى خبر تصديق كرده باشد با دست خويش پسوده باشد. مقالاتى كه در اين كتاب گردآورى شده است آثار سنتيان را دربردارد، اگرچه از نمونه آثار بعضى از آنها خالى است اما باز اميد است كه تصور بالنسبه روشنى از ميراث «حكمت جاودان» به خوانندگان كتاب عرضه مى دارد و دانشجويان جوان تر را همچون راهنمايى باشد به دنياى افكار و احوال ايشان تا نقد و شناخت و ارزيابى درست آنها براى ايشان ممكن شود. با آنكه مقالات اين نويسندگان با يكديگر قرابت بسيار نشان مى دهد و در واقع همه متعلق به يك مكتب است اما خواننده خواهد ديد كه از نظر عمق تفاوت بارز دارند. ولى مطمئناً اگر بتوان اصول اعتقادات قوم را از لابه لاى اذهان و كتب مختلف آنها بيرون كشيد در عين حال مى توان خواننده را به شناخت ديگر سنتيان و آثارشان رهنمون شد. كتاب «جام نو و مى كهن» شامل ۲۶ مقاله در زمينه «متافيزيك، نقد مدرنيته، رمزپردازى، هنر و دين و عرفان» است كه در ۵۳۹ صفحه، تيراژ ۱۱۰۰ نسخه و قيمت ۵۴۰۰ تومان انتشار يافته است.
كتاب «عرفان و انسان امروز» موسسه تحقيقات و توسعه علوم انسانى كه با همكارى انجمن حكمت و فلسفه ايران منتشر گرديده است مجموعه گفت وگوهايى با تعدادى از شخصيت هاى فرهنگى و علمى در زمينه عرفان است. در اين كتاب ۱۶۷ صفحه اى مقالاتى همچون بى عرفانى، بهتر از عرفان دروغين (دكتر غلامحسين ابراهيمى دينانى )، عرفا توجيه گر حاكمان غاصب (دكتر يحيى يثربى)، عرفان، معنويت و اخلاق، رقبايى براى دين ( دكتر محسن كديور)، پرسش از امر قدسى ازلى و ابدى (دكتر رامين جهانبگلو)، سنجش انديشه گذشتگان، اما نه با ملاك هاى دوران مدرن (دكتر شهرام پازوكى)، اخلاق، فصل مشترك عرفان و سياست (خشايار ديهيمى)، چرا عارفان سياست گريزند (دكتر ابوالحسن تنهايى)، عرفان، محصول سرخوردگى هاى انسان نااميد (اسفنديار نوايى)، ظهور منجى و گرايش به عرفان در جامعه (دكتر بابك عليخانى)، تعاليم عرفانى در آيينى عينيت گرا (دكتر كتايون مزداپور) و تصوف ايرانى، فتيان و جوانمردان (مهران افشارى) ارائه گرديده است. اين كتاب در ۲۰۰۰ نسخه و با قيمت ۱۴۰۰ تومان به كوشش مژگان ايلانلو انتشار يافته است.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
ويکتور هوگو مي گوید :
خوشبخت کسي است که به دو چيز دسترس دارد
1- کتاب خوب
2- دوستان اهل کتاب
| |
|
پایگاه مركزی فیلترینگ ایران با قابلیت شناسایی كاربران اینترنت و ذخیرهی تمام مراجعات آنها به سایتها، طی روزهای آینده فعالیت خود را بهطور آزمایشی آغاز خواهد كرد.
طبق اعلام، این مركز بهمنظور یكسانسازی فیلترینگ سایتهای غیرمجاز در سراسر كشور و بومیسازی نرمافزار آن، كه سالانه نزدیك به 500 هزار دلار صرفهجویی ارزی برای كشور دارد، راهاندازی میشود. مرحلهی آزمایشی بانك اطلاعاتی فیلترینگ پس از نصب كامل تجهیزات در شهرهای تهران، شیراز، مشهد، تبریز و اهواز و دو مركز ICP پرظرفیت و هشت مركز كمظرفیت تا دو هفتهی آینده آغاز میشود و حداكثر تا دو ماه آینده فیلترینگ سایتهای غیرمجاز در سراسر كشور تنها توسط این مركز صورت خواهد گرفت. تجهیزات این مركز از چهار بخش كنترل ترافیك كل شبكه، ربات جستوجوگر، سیستم مدیریت و پشتیبانی از مشتری تشكیل شده و سیستم بانك اطلاعاتی آن از دو هزار كلمهی كلیدی پشتیبانی میكند. نرمافزار این پایگاه علاوه بر سرویسدهی در بیش از 300 نقطه، توانایی پشتیبانی زبانهای فارسی، انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، روسی، اسپانیایی، ایتالیایی و تركی با الگوریتمهای مختلف را دارد. همچنین ربات جستوجوگر پایگاه، برخلاف نرمافزارهای خارجی فعلی، توانایی وارد كردن كلمات و URLهای جدید را در CATEGORYهای مربوط (طبقات مخصوص) مطابق با فرهنگ بومی مناطق مختلف دارد و همچنین بهطور نامحدود CATEGORY جدید به دیتابیس این مركز میتوان اضافه كرد.  منبع خبر: IrTnیكی از ویژگیهای پایگاه مركزی فیلترینگ این است كه كلمات سیاه، خاكستری و سفید را تفكیك میكند، كه كلمات لیست سیاه به طور اتوماتیك توسط نرمافزار شناسایی و سایت مورد نظر فیلتر میشود و فیلتر شدن سایتهایی كه كلمات لیست خاكستری در آنها قرار دارد، به نظر اپراتورهای متخصص كه در زمینهی پزشكی، علمی و اجتماعی تشكیل شدهاند، بستگی دارد. در صورت تغییر در محتوای سایتهای غیر مجاز، نرمافزار بهطور اتوماتیك اسامی سایتهای مورد نظر را در لیست خاكستری قرار میدهد. نرمافزار بانك اطلاعاتی فیلترینگ قابلیت حذف و اضافه كردن IP سایتهای غیرمجاز، كلمات و URLهای آنها را به دتیابیس بهصورت دستی و اتوماتیك را دارد. یكی از مهمترین ویژگی پایگاه مركزی فیلترینگ این است كه كاربران اینترنت را از روی IP آدرس شناسایی و تمام مراجعات آنها را به سایت غیرمجاز و معمولی در دیتابیس خود ذخیره كرده و ازسوی مدیریت شبكه و اپراتورهای آن قابل استخراج است. سایر سیستمهای فیلترینگ داخلی نیز تحت پروتكل مشخصی میتوانند از طریق این پایگاه بهروز شوند. ربات جستوجوگر این سیستم نیز بین دو تا پنج روز تمام فیلترشكنها را شناسایی و مسدود میكند. رضا رشیدی - مدیرعامل شركت فناوری اطلاعات - در گفتوگو با خبرنگار ایسنا، با تاكید بر اینكه مرحلهی آزمایشی این طرح در دو هفتهی آینده به بهرهبرداری میرسد، اظهار داشت: این مركز تنها برای فیلترینگ سایتهای غیرمجاز به كارگرفته میشود و هدف اصلی ما از راهاندازی پایگاه، بومیسازی این تكنولوژی است. |
| Welcome to the Internet Library of Early Journals |
| |||||||
| |||||||
  |
 |
|
|
 |
|
|
|
|
Who we are What you can do on this website Legal deposit Users with disabilities Opening hours, directions | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
كتابخانه ها از محبوبترين اماكن در بريتانيا هستند و كمتر كتابخانه اي توان رقابت با كتابخانه هاي بريتانيا و دانشگاه لندن را دارد.  كتابخانه بريتانيا Address: British Library, 96 Euston Road, London, NW1 2DB Tel: +44 (0)20 7412 7677 كتابخانه دانشگاه لندن كتابخانه دانشگاه لندن يكي از كتابخانه هاي مهم دانشگاهي در بريتانياست و وجود بيش از دو ميليون عنوان كتاب در موضوعات علوم اجتماعي، هنر و علوم انساني در آن به اين معني است كه اين كتابخانه بي شك ارزش يكبار ديدن را دارد. كتابخانه ادبيات اقتصادي گلد اسميت حاوي كتب و مقالات منتشر شده در رشته اقتصاد از قرن پانزده تاكنون است. Address: Senate House, Malet Street, London WC1E 7HU Tel: +44 (0)207 862 8500 سايتهای مرتبط British Library
University of London Library Resource: The Council for Museums , Archives and Libraries The People's Network Department for Culture, Media and Sport Borough Library services London Libraries Development Agency |
